2005/Jul/09

ไปงานหนังสืออย่างสบายใจโดยทิ้งหนังสือสอบไว้ด้านหลัง

เฮือกๆ มีไอมนต์ดำกระจายฟุ้งออกมาจากหนังสือ แว๊กๆ

/โทดที อยากไปนี่นา/

แต่ไปแล้วไม่ผิดหวังจริงๆ หนุกหนานมากๆ
เจอคนเยอะมากเลย โฮะๆ เสียตังค์ไปหลายๆเช่นกัน
เจออืม.....นักเขียนมั่กส์มาย...หนุกดี

แต่พอกลับมาบ้าน ตายละหนังสือท่วมหัวมากมายวุ้ย จาสอบวันพุธแล้ว
เฮือกๆ ไม่ได้เอาหนังสือกลับมาอ่านอีกแง่ว - -
พุ่งนี้ไปเรียนเส็ดค่อยอ่าน เลวจิงๆว่ะ แว๊กไม่ไหวๆ

ยิ่งพิมพ์ยิ่งสำนึกผิด -*- อันตัวข้าพเจ้าความจิงก้อไม่ใช่คนดีอะไร
แต่พอมาอยู่ม.4 สิ่งแวดล้อมโคตรจะกดดัน เพื่อนๆมันจะเก่งไปไหนนักหนา
เฮ้อ......

ไปเอาฟิกพี่ทรายมา อ่านจนปวดตาจะแย่แต่จะพักก้อวางไม่ลง
แบบโดนแม่ด่าเลยไปเดินห้างก็ยังอ่านไปเรื่อยๆ และแล้วก็จบ...
ไม่อยากให้จบเลยอ่ะอยากให้มีต่อไปเรื่อยๆ แต่อย่างว่าและนะ
งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลา แบบว่า เมื่อถึงตอนจบเรามักจะนึกถึงจุดเริ่มต้นอ่ะ
เราเองก้เป็นนะอยู่ดีๆ นึกถึงตอนที่เราได้รุ้จักับเรื่องบารามอสครั้งแรก
มันเป็นอะไรวางไม่ลงจริงอ่านแล้วขำอยู่คนเดียวยังกับคนบ้า
แล้วมันก็เกิดความหวังและการรอคอยเล่มต่อๆ จนมาถึงจุดนี้
ที่บารามอสจบลง รุ้สึกไม่อยากให้มันจบจริงๆ
แต่ก็ต้องบอกว่าเป็นเรื่องที่เราประทับใจมากๆ มากที่สุดเท่าที่เคยมีเลยแหละ....
นึกถึงตอนที่เจอกับพี่ทรายด้วย 555+ มันแบบว่าสุดยอดไปเลยนะ
การที่เราได้รู้จักพี่สาวที่แสนดีขนาดนี้ เราไว้ใจแล้วก็คิดถึงเป้นห่วงได้มากๆ
ทั้งๆที่เป็นการรู้จักผ่านโลกไซเบอร์เท่านั้นเอง
เสียดายก็ตอนไปเอหนังสือไม่เจอพี่ทราย
เจอพี่ตาลแต่ก็ดีน้าเพราะเจอพี่ตาลก็ประทับใจเหมือนกัน...
ถึงจะไม่สนิทแต่ก้แบบว่าชื่นชมในงานวาดรุปของพี่เค้ามากเลย มันสื่ออารมณ์มากๆ
พอเปิดมาถึงสเปเชียลแทงค์ แทบจะร้องไห้ออกมาเลยจริงๆ
เพราะมีชื่อตัวเองไปปรากฎอยู่บนนั้น ถึงจะไม่สลักสำคัญอะไรมากสำหรับพี่เค้า
เพราะว่าพี่เขาก้รุ้จักคนมากมาย แต่แบบมีชื่อเราอยุ่รุ้สึกแบบว่าที่สุดอ่ะ
เหมือนได้รับความรักกลับคืนมา 555+
ขอบคุณพี่มากๆ รักพี่ที่สุดเลยอ๊าง น้ำตาซึมตอนวางหนังสือเข้าสู่ชั้น....

รูปนี้ก็ให้พี่ทรายนะคะ ขอบคุณมากๆ

ไมมันใส่รูปไม่ได้อ่ะ


edit @ 2005/07/09 22:13:37
edit @ 2005/07/09 22:15:43

Comment

Comment:

Tweet


โอ๊ทส์ ^^ รูปสวยดี หุหุ
หนังสือยังไม่ได้อ่านเลยง่ะ=_,=''
เห็นด้วยว่า เพื่อนๆมันจะเก่งไปไหนนักหนาน่อ= =''
ขยันกันเจง
#1 by Akina At 2005-07-09 23:46,